Ανέκδοτα σόκιν

To κολλύριο

Σε ένα φαρμακείο πιάνει δουλειά ένας νεαρός. Μετά την πρώτη διανυκτέρευση ο φαρμακοποιός τον ρωτά πως πήγε η δουλειά…
– “Ήρθαν πελάτες χθες το βράδυ;”
– “Ναι. Ήρθε μια κυρία που την πονούσε πολύ το κεφάλι της.”
– “Εσύ, τι έκανες παιδί μου;”
– “Της έδωσα ένα πακέτο ασπιρίνες!”
– “Μπράβο σου!”
– “Μετά ήρθε ένας κύριος με έντονους πόνους στη μέση του.”
– “Εσύ, τι έκανες παιδί μου;”
– “Του έδωσα ένα έμπλαστρο!”
– “Μπράβο παιδί μου, θα γίνεις πολύ καλός φαρμακοποιός!”
– “Κατά τις 3 η ώρα ήρθε μια πανέμορφη γυναίκα. Ήταν ψηλή, ξανθιά και φορούσε μια γούνα.” Τη βγάζει και μένει ολόγυμνη μπροστά μου. Με πλησιάζει και μου ψιθυρίζει στο αυτί:
– “Έχω ένα μήνα να δω άνδρα, αγόρι μου!”
– “Και εσύ, εσύ τι έκανες παιδί μου;” ρωτά γεμάτος αγωνία ο φαρμακοποιός.
– “Της έδωσα κολλύριο..!”

Ο Τοτός και η δασκάλα

Η δασκάλα της Α” δημοτικού έχει πρόβλημα με τον Τοτό που όλο βρίζει και δε δίνει την παραμικρή σημασία στο μάθημα..

“Ποιο είναι το πρόβλημά σου;”, τον ρωτάει εξαγριωμένη.
“Είμαι πολύ έξυπνος για να είμαι στην πρώτη τάξη”. Απαντά ο Τοτός με ύφος.’Η αδερφή μου είναι στην τρίτη τάξη και είμαι πολύ εξυπνότερος από αυτήν. Πιστεύω πως πρέπει να πάω τουλάχιστον στην τρίτη κι εγώ”.

Η δασκάλα τον πάει στον διευθυντή, ο οποίος συμφωνεί να του κάνουν διάφορα tests γνώσεων κι εξυπνάδας κι αν απαντήσει σωστά, να τον βάλουν στη τρίτη τάξη.

“Πόσο κάνει 3×13;”, ρωτά ο διευθυντής.
“Τριάντα εννέα”.
“Ποια είναι η πρωτεύουσα της Φιλανδίας;”
“Το Ελσίνκι”.
“Πότε γιορτάζουμε το έπος της Αλβανίας;”
“Την 28η Οκτωβρίου”.

Σε όλες τις ερωτήσεις του διευθυντή, ο Τοτός απαντά σωστά. Όμως, μετά αρχίζει να ρωτά η δασκάλα, η οποία τον έχει άχτι και θέλει να αποδείξει πόσο αθυρόστομος είναι.

“Τι είναι αυτά που η αγελάδα έχει 4 κι εγώ 2;”, ρωτάει πονηρά η δασκάλα.
“Τα πόδια”, απαντά ήρεμα ο Τοτός.
“Τι είναι αυτό που έχεις μέσα στο παντελόνι σου, ενώ εγώ δεν έχω;”
“Τσέπες”.
“Τι είναι μαλλιαρό, οβάλ, γλυκό και μέσα υγρό?”
“Η καρύδα”.
“Τι μπαίνει μέσα σκληρό και ροζ και βγαίνει μαλακό και βρεγμένο;”

Ο διευθυντής ανοίγει διάπλατα τα μάτια του, αλλά πριν προλάβει να μιλήσει ο Τοτός λέει με αυτοπεποίθηση:

“Η τσίχλα”.
“Τι κάνει ο άντρας όρθιος, η γυναίκα καθιστή και το σκυλί στα τρία πόδια του;”, ρωτά ακόμη πιο έντονα η δασκάλα.
“Χειραψία”.

Η δασκάλα τα έχει πάρει στο κρανίο! Αποφασίζει λοιπόν να χτυπήσει πιο δυνατά:

“Χώνεις τα παλούκια μέσα μου. Με πιέζεις, με καρφώνεις κι εγώ ανεβαίνω. Δεν προλαβαίνεις να τελειώσεις κι εγώ βρέχομαι. Τι είμαι;”

Τα μάτια του διευθυντή ανοίγουν τρομαγμένα, αλλά πάλι πριν προλάβει να πει κάτι, ακούει τον Τοτό να απαντά:

“Η σκηνή!”, απαντά με σιγουριά ο Τοτός.
“Βάζεις το δάχτυλο μέσα μου! Με παίζεις νευρικά! Ο σωστός άντρας αυτό κάνει πρώτα. Τι είμαι;”

Ο διευθυντής πλέον άναυδος κοιτάζει σα χαμένος!

“Η βέρα!”, λέει θριαμβευτικά ο Τοτός.
“Είμαι σε διάφορα μεγέθη. Όταν δεν είμαι καλά, στάζω. Όταν με πιάνεις και με αναταράζεις, ανακουφίζομαι…. Τι είμαι;”
“Η μύτη”.
“Είμαι σα σκληρό δοκάρι με σουβλερή άκρη. Καρφώνομαι με δύναμη τρέμοντας.. Τι είμαι;”
“Το βέλος!”.
“Αρχίζω από “μ” και τελειώνω σε “ι”. Όταν με δοκιμάσεις λιγώνεσαι. Τι είμαι?”
“Το μέλι φυσικά!”

Ο διευθυντής φωνάζει:

Φτάνει πια! Ποια τρίτη τάξη; Στείλε το κωλόπαιδο κατευθείαν στο Πανεπιστήμιο! Εγώ από μέσα μου απάντησα λάθος σε όλες τις ερωτήσεις…!!!

Το είδαμε : fanpage.gr

Ο Έλληνας στην Κωνσταντινούπολη

Ένας Έλληνας οδηγεί στην Κωνσταντινούπολη και περνά με κόκκινο. Ο Τούρκος αστυνόμος λοιπόν τον σταματά.
– Περάσατε με κόκκινο κύριε.
– Ε και!!! Λέγε πόσο είναι το πρόστιμο να τελειώνουμε.
– Δεν υπάρχει πρόστιμο κύριε. Θα πρέπει να γίνει δίκη.
– Τι δίκη ρε φίλε. Κόψε την κλήση να τελειώνουμε. Με τα πολλά ο αστυνόμος τον πηγαίνει στο δικαστήριο που είναι όπως στις ταινίες. Στεγάζεται στο κτήριο των φυλακών, είναι άθλιο, και τρομακτικό. Μπόλικος κόσμος που περιμένει να δικαστεί, στην σειρά και ο Έλληνας φίλος μας. Ο τούρκος πρόεδρος του δικαστηρίου αρχίζει:
– Τι έκανες, ρωτά τον Έλληνα.
– Πέρασα με κόκκινο, κύριε δικαστά. Κόψτε μου μια κλήση να πληρώσω.
– Δεν έχει πρόστιμο εδώ. Χασάν πάρε τον και πήδα τον.
– Μα τι λέτε κύριε πρόεδρε! κάνει ο Έλληνας τρομαγμένος. Πόσο κάνει να πληρώσω!
– Χασάν. Πάρε τον και πήδα τον. Ο επόμενος! Τί έκανες;
– Έκλεψα, κύριε δικαστά.
– Χασάν, πάρε τον και κόψε του τα χέρια. Ο επόμενος! Τί έκανες εσύ;
– Σκότωσα, κύριε δικαστά.
– Χασάν, πάρε τον και κόψε του το κεφάλι. Ο Χασάν, τούρκος 180 κιλά, 2φυλλή ντουλάπα, τους πιάνει και τους 3 μαζί από τον λαιμό και αρχίζει να τους πηγαίνει έξω από το δικαστήριο προς την φυλακή. Οπότε ο Έλληνας γυρνά και του λέει:
– Και πού σαι Χασάν… κοίτα μην μπερδευτούμε. Εγώ είμαι για το γ@μήσι.

Το είδαμε : asteiatoras.gr

Το σάντουιτς

Θα μου φτιάξεις σαντουιτς ;

-Με τι το θες ;

-Με μία φίλη σου !!!

Το είδαμε : asteiatoras.gr

Το κάναμε για πρώτη φορά

-Το κάναμε για πρώτη φορά. Αμέσως μετά, με είπε τσουλάρα.
-Κι εσύ τι έκανες;
-Του είπα να πάρει τους φίλους του και να φύγει.

Η γιαγιούλα

Μπαίνουν τρεις ληστές μέσα σε μία τράπεζα για να τη ληστέψουν :
-Ψάξτε όλους τους πελάτες και πάρτε τους ότι έχουν! προστάζει ο αρχηγός των ληστών
-Και την γιαγιούλα; ρωτάει ο δεύτερος ληστής.
-Ναι ρε και την γιαγιούλα! Έπειτα να τους ρίξετε όλους στο πάτωμα.
-Και τη γιαγιούλα; ρωτάει ο άλλος ληστής
-Ναι ρε και τη γιαγιούλα! Έπειτα να γδύσεις τις γυναίκες για να τις βι@σω!
-Και τη γιαγιούλα; λέει ένα ληστής…

Και πετάγεται η γιαγιούλα : Ναι ρε και τη γιαγιούλα!

Το είδαμε : asteiatoras.gr

Ο  τρομερός πωλητής

Παρακολουθώντας κρυμμένος έναν πωλητή του, ο διευθυντής μεγάλου πολυκαταστήματος – όπου βρίσκει κανείς από βελόνι μέχρι… αεροπλάνο ακούει την ακόλουθη στιχομυθία:
ΠΩΛΗΤΗΣ: Αυτή η πετονιά, φίλε μου, είναι η ανθεκτικότερη της αγοράς. Μόλις έχει κυκλοφορήσει. Μπορείς να ψαρέψεις μ’ αυτήν ακόμα και καρχαρίες! Πάρ’ την και θα με θυμηθείς.
ΠΕΛΑΤΗΣ: Ωραία, δώσε μου δυο κουτιά. (τα παίρνει, τα βάζει στο καλάθι του και κάνει να φύγει)

ΠΩΛΗΤΗΣ: Μια στιγμή, φίλε μου, πετονιά πήρες και μάλιστα την καλύτερη. Σε ποιο καλάμι όμως θα τη βάλεις;

ΠΕΛΑΤΗΣ: Καλάμι έχω. Φυσικά είναι λίγο παλιό, αλλά κάνει τη δουλειά του.

ΠΩΛΗΤΗΣ: Μα τι μου λες τώρα; Θα βάλεις αυτήν την τέλεια πετονιά πάνω σε παλιό καλάμι; Μου φαίνεσαι για πιο ξύπνιος. Έχουμε κάτι καλάμια ψαρέματος, άλλο να σ’ το λέω κι άλλο να τα δεις στην πράξη. Η ελαστικότητά τους και συνάμα η ανθεκτικότητά τους είναι το κάτι άλλο. Μην το συζητάς καθόλου.

ΠΕΛΑΤΗΣ: Καλά, καλά, έχεις δίκιο. Θα πάρω κι ένα καλάμι. (και πάει να προχωρήσει)

ΠΩΛΗΤΗΣ: Δεν μου είπες, πού ψαρεύεις συνήθως;

ΠΕΛΑΤΗΣ: Κοντά στο λιμανάκι της περιοχής όπου έχω το εξοχικό μου υπάρχει μια μικρή ξύλινη αποβάθρα. Κάθομαι εκεί στην άκρη, με το καπελάκι μου το ψάθινο, και ψαρεύω.

ΠΩΛΗΤΗΣ: Δεν το πιστεύω. Μα, είναι δυνατόν; Όλος ο κόσμος ξέρει ότι για να βρει κανείς αξιόλογα ψάρια πρέπει να ξανοιχτεί στα βαθιά νερά.

ΠΕΛΑΤΗΣ: Συμφωνώ, αλλά εγώ δεν έχω βάρκα.

ΠΩΛΗΤΗΣ: Κι εμείς τι είμαστε εδώ! Διαθέτουμε μια σειρά από διάφορα σκάφη, από φουσκωτά μέχρι κότερα. Κι αν κρίνω από την εμφάνισή σου, δεν μου φαίνεσαι για άνθρωπος που θα δυσκολευόταν να αγοράσει ένα μικρό σκάφος.

ΠΕΛΑΤΗΣ: Μα, τώρα, σοβαρολογείς; Στα καλά καθούμενα να αγοράσω σκάφος; Τι είναι το σκάφος, ποδηλατάκι για τον γιο μου;

ΠΩΛΗΤΗΣ: Έλα τώρα, αγαπητέ μου. Σκέψου το κύρος σου και την εκτίμηση που σου έχουν οι φίλοι σου πόσο πολύ θ’ ανέβει μόλις ακούσουν ότι αγόρασες σκάφος. Όλοι οι αξιοπρεπείς κύριοι στην εποχή μας διαθέτουν κάποιου είδους σκάφος.

ΠΕΛΑΤΗΣ: (Μετά από ολιγόλεπτη σκέψη) Εντάξει, μ’ έπεισες. Και μάλιστα θα του δώσω το όνομα της κόρης μου και θα της το κάνω δώρο στα γενέθλιά της που είναι σε λίγες μέρες.

ΠΩΛΗΤΗΣ: Έκτακτα! Πάμε μέσα να σου δείξω τα διαφημιστικά για να διαλέξεις. Αλλά πρώτα, πες μου, δεν φαντάζομαι να διαθέτεις τρόλεϊ για να μεταφέρεις το σκάφος από το σπίτι σου στη θάλασσα, δεν είναι;

ΠΕΛΑΤΗΣ: Α, ναι. Θα θέλουμε και τρόλεϊ. Δίκιο έχεις, εντάξει.

ΠΩΛΗΤΗΣ: Και κάτι τελευταίο, προτού φύγεις. Τι αυτοκίνητο έχεις;

ΠΕΛΑΤΗΣ: Γιατί; Τι έχει να κάνει το αυτοκίνητό μου με το ψάρεμα;

ΠΩΛΗΤΗΣ: Ρωτάω για να δω αν είναι κατάλληλο να ρυμουλκεί το τρόλεϊ με το σκάφος επάνω. Δεν είναι και τόσο εύκολο για ένα συνηθισμένο αυτοκίνητο να ρυμουλκεί τόσο βάρος. Γι’ αυτό σου λέω, αν ενδιαφέρεσαι, η εταιρεία μας εισάγει τις καλύτερες μάρκες αυτοκινήτων παντός εδάφους, με κίνηση και στους τέσσερις τροχούς, με ειδικό γάντζο για ρυμουλκήσεις, και θα ήταν λάθος να μην εκμεταλλευθείς την ευκαιρία να σου κάνουμε και μια καλύτερη τιμή, μια που θα τα πάρεις ταυτόχρονα όλα αυτά από μας.

ΠΕΛΑΤΗΣ: Θα τρελαθώ. Μα τώρα μου λες να πάρω καινούργιο αμάξι, από τη μια στιγμή στην άλλη; Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα. Ξέχασέ το. Θα με σκοτώσει η γυναίκα μου αν ακούσει ότι ξόδεψα τόσα λεφτά μέσα σε μισή ώρα!

ΠΩΛΗΤΗΣ: Καλά, δεν θέλω να σου δημιουργήσω οικογενειακά προβλήματα, παρ’ όλο που μου φαίνεσαι τύπος που δεν αφήνει τις γυναίκες να κάνουν κουμάντο στη ζωή του.

ΠΕΛΑΤΗΣ: Και είμαι. Αλλά τώρα… ξέρω κι εγώ… (σκέφτεται μερικά λεπτά) Τέλος πάντων. Ας πάει και το παλιάμπελο! Θα πάρω και το αμάξι.

ΠΩΛΗΤΗΣ: Φίλε μου, είσαι λεβεντιά. Σε διαβεβαιώ ότι έκανες μια από τις καλύτερες αγορές της ζωής σου. Δεν θα το μετανιώσεις. Να πας στο καλό και θα τα πούμε αύριο, όταν θα σου παραδώσουμε τα εμπορεύματα. Γεια χαρά.

ΠΕΛΑΤΗΣ: Καλή σου μέρα. (Φεύγει)

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: (βγαίνοντας από την κρυψώνα του) Βρε συ… Δεν πιστεύω στα μάτια μου! Τι σαΐνι πωλητής είσαι συ! Ήλθε ο άνθρωπος ν’ αγοράσει πετονιά κι εσύ του πούλησες και καλάμι και σκάφος και τρόλεϊ κι αυτοκίνητο…

ΠΩΛΗΤΗΣ: Μα, δεν ήρθε ν’ αγοράσει πετονιά…

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: Αλλά, τι ήρθε ν’ αγοράσει;

ΠΩΛΗΤΗΣ: Σερβιέτες. Οπότε του λέω: Φίλε μου, απ’ ότι κατάλαβα, αυτό το Σαββατοκύριακο δεν πρόκειται να γ***σεις. Δεν πας για ψάρεμα;

Το είδαμε : koolnews.gr

Δείτε και αυτά :

Print Friendly, PDF & Email

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *